Þessi tvö hugtök eru að sama meiði en eru þó á sinnhvorum endanum. Ég ætla nú að fjalla aðeins um þessi tvö hugtök og hvaða þýðingu þau hafa:

Greiðslugeta - er einfaldlega fjárhagsleg geta til að greiða fyrir vöru eða þjónustu. Greiðslugeta er undirstaða þess að bankar eða aðrir lánveitendur svo sem birgjar séu viljugir til að lána þér pening í lengri eða skemmri tíma. Það er því mikilvægt að geta sýnt framá greiðslugetu þegar að því kemur að verða sér úti um lán.

Greiðsluvilji - er vilji einstaklings eða fyritækis til að greiða fyrir vöru eða þjónustu. Ef að sami aðili hefur bæði greiðslugetu og greiðsluvilja til að greiða reikningana sína, er ekki eftir neinu að bíða og birja bara að borga!

Málið er hins vegar ekki alltaf svona einfalt. Það er til dæmis algengt að við höfum greiðsluvilja en ekki greiðslugetu. Þá vandast málið. Einfaldast og heiðarlegast er að hafa strax samband við eiganda skuldarinnar og skýra frá málavöxtum, með í för ætti að vera nýtt plan sem sýnir hvernig þú getir staðið við skuldbindinguna. Það er síðan bankans eða þess sem á skuldina að samþykkja eða synja þeirri beiðni. Sé nýja planið samþykkt er málið í höfn. Fáist ekki samþykki, kemur yfirleitt nýtt útspil frá bankanum (eða þeim sem lánaði peningana). Þá þarf að taka afstöðu til þess. Mikilvægt er að samþykkja aldrei lausnir sem vitað er að ekki er hægt að standa við, jafnvel þótt það virðist “kaupa tíma” um stundarsakir.

Oft getur verið gott að hafa þriðja aðila með sér, einhvern sem þú telur að hafi vit á fjármálum og samningum og þú treystir til að standa með þér.